رابطه برنامه ریزی شهری با برنامه ریزی حمل و نقل شهری
|
ارتباط برنامه ريزي شهري و برنامه ريزي حمل و نقل شهري در ايران
| |||||
|
| |||||
h t t
| |||||
|
برنامهريزي حمل ونقل شهري ازآغاز فعاليت برنامهريزي شهري در ايران تاكنون- وعمدتا درچارچوب برنامههاي توسعهشهري - مورد توجه بوده است .بااين وجود، سيستم حمل ونقل درون شهري كشور بويژه در شهرهاي بزرگ با مشكلات ونارساييهاي مختلفي مواجه ميباشد. بهنحوي كه ساكنين اين شهرها همه روزه بامشكلاتي چون تاخير در رسيدن به مقصد، پايين بودن ضريب ايمني، آلودگيهاي زيست محيطي، ناراحتيهاي ناشي از سفر، بالابودن هزينه انجام سفرو پيامدهاي منفي اين نارسائيها روبهرو هستند . دستيابي به علل وعوامل مشكلات و نارساييهاي موجود سيستم حمل ونقل درون شهري كشور، حداقل ارزيابي برنامههاي توسعهشهري رااز نظرميزان تحقق اهداف وعملي شدن پيشنهادات بخش حمل ونقل آنها طلب مينمايد. ولي قضاوتهايي كه تاكنون دراين راستا انجام شدهاند، كمتر مبتني بريك تحقيق جامع،هدفمند ونظام يافته ميباشند. مراجع تصميم گيري سيستم حمل و نقل درون شهري كشور، درجهت چارهانديشي مشكلات ومعضلات مبتلا به اين سيستم وكاهش ابعاد آنها ازسال 1370 وپس ازآن با تهيه و تصويب شرح خدمات " مطالعات جامع حمل و نقل و ترافيك شهرهاي بزرگ ايران "توسط وزارت كشور وابلاغ آن به مراجع محلي در استانها جهت اجرا، سازوكار تازهاي براي برنامهريزي حمل ونقل شهري درعرصه برنامهريزي كشور بوجود آوردند . اما بررسي و تحليل مشكلات و نارساييهاي سازوكار جديد، ازابعاد مختلف تخصصي و تلفيقي - بويژه از نظر نحوهء برخورد با برنامهريزي دو مقولهء كاربرد اراضي شهري وحمل و نقل شهري و لحاظ نمودن روابط مستمر ومتقابل اين دو با همديگر- قابل تامل و نيازمند بررسي و پژوهشي نظام يافته است . تحقيق حاضر، تلاشي درجهت پاسخگويي به مساله فوق الذكر است وگزارش آن - كه در پي ميآيد- در قالب پنج بخش و بشرح زير تدوين شده است : بخش اول : مباحث روش شناختي وچارچوب نظري. بخش دوم : بررسي و تحليل تجارب ساير كشورها در زمينهءبرنامهريزي شهري و برنامهريزي حمل و نقل شهري و نحوهء نگرش آنها به جنبهء تلفيقي اين دو برنامه .بخش سوم: بررسي وتحليل تجارب برنامهريزي شهري و برنامهريزي حمل ونقل شهري در ايران .بخش چهارم: بررسي وتحليل وتجارب برنامه ريزي حمل ونقل شهري در شهر اهواز. بخش پنجم: جمعبندي و نتيجهگيري از مباحث تحقيق وارائه راهبردهايي در راستاي اصلاح روند برنامهريزي شهري، برنامهريزي حمل ونقل شهري و نحوهء نگرش به ارتباط و هماهنگي برنامهريزي دو مقولهء كاربرد اراضي شهري وسيستم حمل و نقل شهري در ايران . | |||||
